یا ابالفضل
آسمان علقمه روشن ز ماه روی کیست
لابه لای نخلها این قامت دلجوی کیست
سینه ی طوفانی اش دریای آتش دیده است
این ز غیرت گرُ گرفته ساقی اردوی کیست
گرچه آب از دیدن رویش گریبان چاک کرد
رشته های قلب او در حلقه ی گیسوی کیست
حسین غریب شیب الخضیب یا مظلوم
یک صدا از پشت سر می آید آن هم العطش
صورتی میبیند او در آب ، عکس روی کیست
پشت پا زد آبها را ، آبرو را برگزید
قبله ی دریای مردی گوشه ی اَبروی کیست
آشنایی را میان خاک و خون حس میکند
مادرش زهرا بُوَد اینجا مگو پس بوی کیست
میرود اما سوالی خاطرش را زخم کرد
وقت رفتن پای زینب بر سر زانوی کیست
مداحی سید مهدی میرداماد

+ نوشته شده در جمعه ۱۳۸۹/۱۰/۰۳ ساعت توسط سلمان
|