غـریـبـانـه

پدربزرگم،پس از لبنان مدتی برای تبلیغ در سیرالئون بود.(سیرالئون کشور کوچکی است در غرب آفریقا که در آن زمان تعداد مسلمانانش انگشت شمار بود و مردم یا مسیحی بودند یا دین های بدوی و بومی)یکی از جوانان مسیحی مرده بود و مراسم باشکوهی در کلیسای اصلی شهر برگزار کردند.

پدربزرگم با همان عمامه سیاه و عبای قهوه ای و ریش بلند به کلیسا رفت به طوری که توجه همه را جلب کرده بود و به داغ دیده ها تسلیت گفت، در آخر مجلس پدر آن جوان (که از بزرگان مسیحی ها بود)به پدربزرگم گفت: با این که تو هم کیش ما نبودی هیچ نسبتی با این جوان نداشتی آمدی، حالا من چه کنم ؟! 

پدربزرگم گفت: 10 محرم هم مجلس یکی از جوانان ماست، بیا !
عاشورای آن سال سیرالئون دیدنی بود
پدربزرگ من یکی از دوستان آیت الله موسی صدر بود ...